• Dutch-Netherlands
  • English (United Kingdom)

Latest Tweets

 

Sponsoren

de Bootsmannen - Waterevenementen

Aquaplanning - voor vaarles, EHBO op zee en SRC (Marcom B)

North Wind - Zeilen naar de Stille Zuidzee

Op wereldreis met eigen zeilboot. Ik geloof niet dat er voor mij iets bestaat dat dichter bij Ultieme Vrijheid komt dan dat. De spanning en anticipatie van het naderen van onbekende kusten en culturen, de ontmoetingen met bijzondere mensen en dieren, het aangaan van één van de grootste uitdagingen van mijn leven... En dat allemaal vanuit “thuis”; de boot.

In 2002 maak ik tijdens een geweldige meezeilreis in de Pacific de afspraak met mijzelf dat het er koste wat kost van gaat komen; een eigen boot en een zeilende wereldreis. In 2008 heb ik net als in 2002 nog steeds geen ervaring en nog steeds nauwelijks geld, maar wel een HBO-diploma en een paar extra jaartjes werk- en levenservaring op zak. En een ongelooflijke drang om dit voor elkaar te krijgen. Blijkbaar is een sterke wil het enige dat je écht nodig hebt, de rest volgt daarmee uiteindelijk vanzelf...  Want in december 2008 motor ik bloednerveus maar apetrots mijn heuse eigen Trintella 1a North Wind het halve, ijskoude land door. In Jachthaven Naarden tover ik haar heel langzaam maar toch zeker om tot een zeewaardig huisje, waarmee ik het in de zomer van 2010 uiteindelijk aandurf los te gooien en zeeën en vreemde kusten te bevaren.

Na een jaar vol tegenslagen maar gelukkig ook prachtige momenten langs de kust van Europa steken North Wind en ik in konvooi met Simon en zijn prachtige klassieker Colombe in 2011 de Atlantische Oceaan over en komen aan in een nieuwe, zonnige wereld; de Caribbean. Na 2 jaar dappere dienst krijgt North Wind een zomer rust op de kant in Curaçao, terwijl ik samen met Simon Colombe terug zeil naar Europa.

Eind 2012 keer ik terug naar North Wind om de solo-reis voort te zetten. Naar het westen waarschijnlijk; Colombia, Panama... Maar dingen komen zoals ze komen, en dat is juist het allermooiste aspect aan deze levensstijl; plannen zijn er om desnoods iedere dag weer aangepast te worden.





Laatste blogs

 
Aan boord Colombe: Azoren
donderdag, 13 december 2012 15:37

Na een midweek Bermuda varen we onder uitgeleide van het keurige Britse mannetje van de radio het beschutte water van Bermuda af en zetten onze reis over de Atlantische Oceaan weer voort. Gelukkig staat er vanaf nu een lekker windje. Meestal tussen de 15 en 20 knopen en uit westelijke richting. Om die westelijke wind te hebben en te houden varen we eerst in noordelijke richting, om vanaf de 40e breedtegraad pal naar het oosten te gaan varen. Met een beetje mazzel boven het windstille Azorenhoog langs, maar onder de vanuit Canada naar Europa stormende depressies door.

 
Aan boord Colombe: Bermuda
donderdag, 13 december 2012 15:36

Als een paard dat na een lange buitenrit de stal heeft geroken galoppeert Colombe met ons op haar rug met bijna acht knopen snelheid op een zonnig en kleurig strookje land af. Een rood/wit gestreept vuurtorentje piept boven een verzameling bontgekleurde huisjes uit. Omdat we al een heel stuk naar het oosten gevaren waren voordat we besloten Bermuda aan te doen moeten we nu aan de wind terug in westelijke richting. Ik vind het allang best. Colombe vaart zo bizar goed aan de wind dat het alleen maar een prachtige ervaring is en ondertussen kijk ik dusdanig uit naar het bezoekje aan het mysterieuze Bermuda dat ik de paar honderd extra mijlen op de koop toe neem.

 
Aan boord Colombe: Oversteek Dominicaanse Republiek - Bermuda deel II
dinsdag, 06 november 2012 18:40

Ons Weer

De boot wiegt zachtjes wat heen en weer. Af en toe strijkt er een zuchtje wind langs mijn gezicht. Soms is dat doordat de boot mijn gezicht door stilstaande lucht heen wiebelt, en soms is het wat daadwerkelijke wind die over de spiegel van de boot de kuip in waait. Wind uit het noorden, wat betekent dat Colombes boeg naar het zuiden is gericht. Niet omdat we besloten hebben om te keren naar de Carieb, maar omdat er niet genoeg wind staat om te zeilen en de boot daardoor wat in de rondte dobbert.

 
Aan boord Colombe: Oversteek Dominicaanse Republiek - Bermuda deel I
maandag, 05 november 2012 23:37

Stil en timide zitten we in Colombes kuip terwijl de 2 cilinders van Simons Sabb hun best doen ons zo snel mogelijk uit de baai van Samaná weg te krijgen. Opeens lijkt het alsof de lucht om ons heen als een bal uit elkaar spat en alles in een stroperig oranje licht achterlaat. Alles siddert. Of is dat mijn eigen ontzag en angst? Simons gezicht licht fluoriserend roze/oranje op. Ook op zijn gezicht is ontzag af te lezen. Zonder woorden staan we op en duiken benedendeks terwijl we ons angstvallig ver van stalen romp en mast houden. Nog een paar keer licht de boot die gekke kleur roze/oranje op. Daarna zien we door de raampjes dat het nog steeds lichtflitsen de zee in regent, maar nu alleen nog in buien waar we tussendoor kunnen laveren.

 
Aan boord Colombe: Dominicaanse Republiek
zondag, 04 november 2012 12:02

Ik ben d’r weer! Maandenlang is het stil geweest hier op de website. Dat komt zeker niet omdat er niets gebeurd is, maar juist omdat er zo veel gebeurd is. Onder andere een tweede oversteek over de Atlantische Oceaan, het weerzien van vrienden en familie in Nederland en het uit elkaar gaan van Simon en mij... Heftige dingen waarvoor ik eerst wat tijd nodig had om ze te verwerken alvorens er over te schrijven. Ondertussen is het voor North Wind hoog tijd om de reis voort te zetten en voor mij om het schrijven over de belevenissen onderweg op te pakken. 12 november vlieg ik terug naar Curaçao om de boot na maandenlang wachten op het droge weer vaarklaar te maken, en hopelijk richting het westen (Colombia, Panama...) te zeilen.

Voor de chronologie moet ik natuurlijk eerst vertellen hoe de afgelopen maanden zijn geweest. Dus als je zin hebt, reis dan met me mee terug in de tijd naar een mooie boot op een heerlijk warme maar zeer hobbelige Caribische Zee...

 
Aan boord Colombe: Van Curaçao naar Dominicaanse Republiek
vrijdag, 15 juni 2012 19:20

North Winds romp is schoon, aan dek is het vrijwel leeg, onderdeks kan ik niet eens meer naar binnen door alle spullen van bovendeks die naar binnen gepropt zijn, de accu’s zijn afgekoppeld, op diverse plaatsen komt verse lucht naar binnen maar worden hopelijk ongedierte en regen door horren buiten gehouden…
Colombe is een berg van Simons zooi kwijt, en direct weer een berg van mijn zooi rijker. Reusachtige netten aan het plafond hangen door en vele kastjes aan boord kraken van de enorme hoeveelheden eten. De dieseltank, de watertank en alle waterflessen zijn gevuld. Aan dek staan Vreugdenhil en Albert Heijn tassen vol met ziplock zakken gevuld met water; een probeerseltje, aangezien nieuwe jerrycans hier duur zijn.

 
North Wind op het droge in Curaçao
vrijdag, 15 juni 2012 17:56

Het is de vierde ochtend op zee sinds het vertrek uit Sint Maarten. En ik geloof het bijna niet, maar Bonaire is echt in zicht! Dat betekent dat het naast Bonaire gelegen Curaçao zo ook in zicht komt! Een eiland bijna 500 mijl van Sint Maarten vandaan, wat ik binnen vier etmalen zal weten te bereiken. Ik ben hier even hieperdepiep aan het zijn in mijn kuip... !!!!! .... Laughing Laughing Laughing Sorry hoor, dat moest er even uit... Een etmaalgemiddelde van 125 mijl, een gemiddelde snelheid van meer dan 5 knopen... !

 
Niet meer samen solo
dinsdag, 29 mei 2012 16:50

Tegen het vallen van de avond van de 19e mei lost achter mij Sint Maarten langzaam op in een lichte nevel. Soms kijk ik op dit soort momenten met enige weemoed naar het eiland dat ik achter mij laat. Vandaag niet. En dat terwijl ik mijn boeg richt naar een eiland waar ik 5,5 maand geleden ook al zonder enige weemoed van weg voer.
Curaçao is de bestemming van deze oversteek. Een tijdelijke eindbestemming zelfs, voor North Wind. Voor mij zelf is het slechts een korte tussenstop. Volgende week gaat de boot de kant op en ga ik samenwonen!

 
Wat ik heb uitgespookt de afgelopen maanden
dinsdag, 08 mei 2012 18:08

Een paar maanden geleden meldde ik vol goede moed over mijn plannen werk te vinden op Sint Maarten. Schoorvoetend moet ik bij deze bekennen dat ik welgeteld bij elkaar heb verdiend, zo’n.... eh.... US$ 0,00.... En dan kan ik niet eens de werkgelegenheid op Sint Maarten de schuld geven, want die is er wel. Maar ja, ik had de keuze tussen veertig uur verspreid over zes dagen per week op een winkelvloer staan voor netto € 800,- per maand, of lekker wat klussen aan de boot gevolgd door wat cruisen tussen de eilanden... Daarbij wetende dat ik nog genoeg geld op de spaarrekening heb staan voor minstens nog een jaar cruisen. Ik heb werkelijk geen idee hoe het kan dat al die ATM’s hier nog steeds US dollar-, EC dollar- en Antilliaanse Gulden biljetten uit de muur blijven spugen als ik mijn pasje erin stop, maar blijkbaar doe ik toch iets goed met mijn zuinige uitgavenpatroon. Al het sobere leven is dus gelukkig niet voor niets.

 
Ik wil weer zeilen!
zaterdag, 28 januari 2012 03:21

Ik wil zeilen! Nieuwe (ei)landen ontdekken, spannende dingen meemaken. Maar ja, dat wil jij, lezer van dit bericht, wellicht ook wel. Mits je niet één van de medezeilers bent die ik onderweg ben tegengekomen lees je dit echter waarschijnlijk ’s avonds bij de verwarming, of ’s ochtends achter je bureau alvorens daadwerkelijk aan een nieuwe dag van noeste arbeid te beginnen. Want zo werkt het leven blijkbaar; je kunt niet altijd maar hobby’en, er moet ook geld verdiend worden zodat daar weer mee kan worden gehobby’t. Zucht. Gelukkig is het hier op Sint Maarten best ok toeven, met een hoop boten en zeilers in allerlei soorten en maten. Waaronder sinds afgelopen week een categorie zeiler die wordt vertegenwoordigd door één, enkel, 16-jarig vrouwelijk persoon die het voor elkaar heeft gekregen in 366 dagen tijd de hele wereld rond te zeilen. Respect.

 
St. Eustatius en (toch niet) Saba
zaterdag, 14 januari 2012 19:28

Aangezien het toch op de route naar Sint Maarten ligt, we er best wel nieuwsgierig naar zijn én een vriend van Simons zus er tegenwoordig eilandsecretaris is, hebben we over de marifoon besloten eerst maar eens een kijkje te nemen op St. Eustatius alvorens te beginnen aan het serieuse arbeidersbestaan op Sint Maarten. ’s Ochtends heel vroeg, terwijl de hogere delen van Sint Kitts en van Sint Eustatius gehuld zijn in een streeppatroon van buiengrijs met zonnegeel, vaar ik in de paar mijl wijde doorgang tussen die twee eilanden. Steeds dichter onder de kust en vulkaan van Sint Eustatius.

 
500 mijl in de wind
woensdag, 11 januari 2012 01:29

Nu ein-de-lijk de knoop is doorgehakt – dat we samen naar Sint Maarten zullen gaan om werk te zoeken om daarna minstens een jaar extra weg te blijven in plaats van allebei een andere kant op te zeilen – willen we ook zo snel mogelijk weg uit Curaçao. Het is een prima eiland met heel relaxte, vriendelijke mensen, maar ondertussen associeer ik het Spaanse Water e.o. een beetje te veel met de twijfel en onmacht van de afgelopen, rottige weken. En ik wil natuurlijk gewoon graag weer nieuwe dingen zien.

 
What's next?
woensdag, 30 november 2011 19:32

Na terugkomst uit Nederland ligt de boot er gelukkig nog keurig netjes bij in Royal Marine in de Piscadera Baai op Curaçao. Geen verkeerde plek, voor € 4,50 per nacht. Een dagje werken om alles weer vaarklaar te maken, en daaropvolgend nog twee gefrustreerde dagen wachten op wind om terug te kunnen zeilen naar het Spaanse Water. Want vlakbij het Spaanse Water ligt het Jan Thiel strand. En aan dat strand, in een hotel, zit vriendin Eline gestationeerd en op me te wachten!

 
Vakantie in Nederland
zaterdag, 22 oktober 2011 23:22

De wekker rinkelt, maar ik draai me lekker nog een keertje om. Goh, geen zere rug of tintelende ledematen, maar een soepel lijf op een heerlijk zacht matras. Even waag ik me op de koude vloer om wat licht binnen te laten langs het verduisteringsgordijn, maar duik dan weer diep onder de warme dekens om nog even rustig wakker te worden met een goed boek.

 
Via Venezolaanse Eilanden naar Curaçao
maandag, 03 oktober 2011 03:29

“We zijn op zondag vertrokken, 11 september. Mee eens?” Simon knikt bevestigend. Hij is het er mee eens dat we op vrijdag hebben uitgeklaard uit Tobago, het vertrek van zaterdag door heftige buien hebben geskipt, maar zondagochtend echt zijn vertrokken. “Mijn laptop zegt dat het vandaag woensdag de 14e is. Die van jou ook?” Ja, die van Simon ook. Perplex kijken we elkaar aan. Dan hebben we dus niet twee, maar drie volle dagen en nachten op zee doorgebracht alvorens vanmorgen op het Venezolaanse eiland Blanquilla aan te zijn gekomen. We zouden allebei toch echt zweren dat afgelopen nacht de tweede nacht op zee was...

 
Tobago
dinsdag, 27 september 2011 19:58

Echt leuk is ie niet, de 60 mijls tocht van Trinidad naar Tobago. Vooral het aanschouwen van die zidderende bliksemflits die tussen mij en Simon in het water slaat, terwijl we maar een paar honderd meter bij elkaar vandaan varen, is niet bepaald voor herhaling wenselijk. Ook de vele uren van windstilte en de tegenstroom maken het een behoorlijk lastig tripje. Maar na iet minder dan 48 uur lukt het ons dan toch om het zuidelijkste puntje van Tobago, Store Bay, te bereiken.

 
Trinidad
maandag, 26 september 2011 14:52

Lekker, om eindelijk weer eens op de oceaan te zitten! Of eigenlijk hoor ik nu weer zee te zeggen, aangezien we hier op de Caribische Zee zijn aanbeland. Tijdens de Atlantische oversteek waren er momenten dat ik dacht uberhaupt niet meer te willen zeilen, maar ondertussen vind ik het eigenlijk wel fijn om weer even onderweg te zijn. Lekker in mijn eentje op mijn eigen bootje (met uiteraard Simon een stukje verderop op zijn eigen bootje), op weg naar nieuwe oorden om te ontdekken.   

 
Grenada
woensdag, 17 augustus 2011 23:46

Grenada. Wat een (ei)land... Het heeft verdacht veel weg van het paradijs. Niet zoals in de Tobago Cays met al z’n bounty-eilandjes, alhoewel die er ook zijn in Grenada, maar door de sfeer die er hangt. Door de prachtige, tropische natuur. Maar vooral door de superrelaxte mensen. Mensen die niet lastigvallen. Die nauwelijks positief danwel negatief discrimineren omdat je blank bent en een crimerate hebben van praktisch zero. Mensen die altijd vriendelijk gedag zeggen en heel vaak een lach om hun mond hebben.

 
Op weg naar Grenada
zondag, 07 augustus 2011 20:19

Onze eerste kennismaking met het land Grenada is op het eiland Carriacou. Grenada bestaat naast het moedereiland Grenada uit zustereilanden Carriacou en Petit Martinique, en daarnaast uit nog zo’n 10-20 kleine eilandjes. Omdat we ons moeten laten inklaren stoppen we als eerste in Hillsborough, een heel klein plaatsje dat qua drukte op straat aanvoelt als een bruisende wereldstad. Natuurlijk alles wel lekker basic en Caribisch, maar auto’s rijden toeterend door de straten, mensen shoppen, zitten voor een bar, lopen met hun mobiele telefoon aan hun oor over straat of hangen rond kraampjes langs de weg.

 
St. Vincent & the Grenadines
dinsdag, 02 augustus 2011 14:38

Langzaam trekt een hoop geroep en geklop me uit een diepe, diepe slaap. Laat me slapen!! Maar degene die om acht uur 's ochtends iets van ons wil, vier uur na onze aankomst in de Caribbean en na 33 dagen lang maximaal anderhalf uur te hebben geslapen, is volhardend. Hij blijft kloppen en roepen. Ok ok, ik kom al. Ik krabbel overeind en steek mijn slaperige hoofd door het luik boven het bed om te kijken wat er aan de hand is. Een zonovergoten landschap vol oogverblindende kleuren straalt me tegemoet.

 
Atlantische Oceaan - Aankomst Bequia
donderdag, 28 juli 2011 18:10

7 mei 16:00 uur
Land in zicht!!! Eigenlijk sinds vanmorgen vroeg al. En vannacht was er de hele nacht al een lichtgloed zichtbaar aan de hemel. Barbados.
We varen nu aan de zuidkant van dat eiland. Het voelt wel gek om de beschaving rechts te laten liggen zeg. Het waait nu even tegen de 10 knopen, wat lekker is. Maar ik weet bijna zeker dat het straks wederom dobberen op windstilte wordt, en dan hebben we dus land achter ons gelaten. Verdorie.

 
Atlantische Oceaan - deel 5
zondag, 10 juli 2011 18:25

Het is 27 april 11.30 uur en ik ben aan het wachten. Wachten, wachten, wachten, het maakt me gek. Dit keer niet omdat er zoals een tijdje terug dagenlang geen wind stond, maar omdat ik wacht op marifoonbericht van Simon. Terwijl de boot nog steeds – zonder windvaan en nu ook zonder electrische stuurautomaat - aan het bijliggen is, ben ik vanmorgen al diverse malen naar de marifoon geijsbeerd om te checken of hij het nog wel doet. Steeds zweven mijn vingers zenuwachtig boven de knoppen van het apparaat om Simon op te roepen, maar elke keer weet ik mezelf net op tijd in te houden, zodat ik Simon niet hoef te storen bij zijn werkzaamheden.

 
Atlantische Oceaan - deel 4
vrijdag, 24 juni 2011 20:04

Ik laat me zakken op mijn favoriete plekje, in de kajuitopening onder de buiskap, en staar vol ongeloof voor me uit. Het is écht gebeurd. De paddle is echt weg en de windvaan dus onomkeerbaar stuk. In deze duisternis heeft het totaal geen zin om om te keren. Voordat ik de uitgeboomde zeilen weg heb en de boot op de motor omgekeerd heb valt die paddle echt niet meer te vinden. En nu? Hoe ga ik in mijn eentje mijn boot 1350 mijl de oceaan over sturen?

 
Atlantische Oceaan - deel 3
woensdag, 08 juni 2011 19:47

De tweede week op de oceaan staat na de dagen van zware wind mee in het teken van kalmtes en zelfs tegenwind. Aan de ene kant is het feit dat ik niet vooruit kom ontzettend frustrerend. Het voelt als een gevangenschap, ik ben volledig overgeleverd aan de elementen en wat ze voor me in petto hebben. Iedere dag zonder wind is een verplichte extra dag op de oceaan.

 
Atlantische Oceaan - deel 2
vrijdag, 03 juni 2011 02:01

15 april 12:30 uur
Gisteren was een mooie dag. Ondanks het feit dat aan het einde van de ochtend de wind weg viel na een nacht varen door een lucht vol squalls. Door de draaiende winden in de squalls zat ik opeens 5,5 mijl bij Simon vandaan.
(Een squall is een zeer lokale bui. Een donkere wolk waarin regen, extra wind en windshifts kunnen zitten. Het kan gebeuren dat ik onder een wolk zit zonder wind schuilend voor water dat met bakken uit de lucht komt storten, terwijl Simon een mijl verderop in een flinke stoot wind opeens volledig de andere kant op wordt gezet.)

 
Atlantische Oceaan - deel 1
woensdag, 01 juni 2011 21:45

De oversteek van de Atlantische Oceaan samenvatten is iets waar ik mezelf maar niet zo goed toe kan zetten.  Sommigen van jullie hadden dat geloof ik al opgemerkt ;-) Die oceaan is denk ik gewoonweg te enorm. De tijd die ik er op heb doorgebracht te lang, om "zomaar even een leuk stukje over te schrijven". Het is nauwelijks te vangen in een paar pagina's tekst. Ik was begonnen aan een verhaal, maar bleef er in vastzitten. In plaats van in één keer een verhaal over 33 dagen oceaan proberen samen te stellen zal ik daarom de komende dagen hier af en toe een "stuk oceaan" plaatsen (of de komende weken, als het vermaak hier te groot en het internet te beperkt is). Niet in de vorm van een verhaal met begin en einde zoals ik meestal schrijf, maar een chronologische, grote greep van stukken tekst die ik onderweg op papier heb gezet. In mijn dagboek, in mailtjes en in brieven. Soms komt er een stukje tekst dat ik in het hier en nu heb geschreven tussendoor om de boel aan elkaar te knopen.

 
Druk, druk, druk
donderdag, 19 mei 2011 17:08

Anderhalve week geleden zijn we aangekomen in St. Vincent & the Grenadines. Dat heb ik beschreven in het vorige blogbericht. Door mailproblemen kon ik toen de nieuwsbrief niet versturen, maar dat is ondertussen gefixt. De toen beloofde update over de Atlantische oversteek echter staat helaas nog steeds niet op digitaal papier. Ik heb het namelijk zo belachelijk druk. Echt hoor, dat moet je niet onderschatten, zo'n verblijf in de Caribean....

 
In Cocosnotenland!
dinsdag, 10 mei 2011 20:04

Ik ben er!!!! Op het eiland Bequia, St. Vincent. Het is na 33 dagen zo fijn om eindelijk weer land en bomen (palmbomen!!) te zien. Om andere mensen te spreken en Simon van dichtbij te zien. Om op een boot te zijn die niet meer aan het rollen, klapperen en schudden is. Om stukken te wandelen in plaats van steeds maximaal drie stappen te zetten terwijl ik mezelf om de verstaging heen probeer te wurmen. En dat ik nu een volle nacht door mag slapen, in plaats van 33 dagen lang nooit langer dan een uurtje. En al dat fruit & groente in een lekkere maaltijd gisterenavond aan boord bij Dennis en Ank op de Bodyguard (en die Rum!)... wat een genot!

 
Er vandoor!
woensdag, 06 april 2011 00:14

Het is zover. Vandaag gaan we de oversteek naar de Caribbean wagen, de overkant van de Atlantische Oceaan. Het plan is om naar St. Vincent te zeilen, en vandaaruit in een paar weken naar beneden af te zakken de orkaangordel uit, aangezien het orkaanseizoen in juni van start gaat. Bijna 3000 mijl zeilen is het. Een raar gevoel om aan de voet te staan van datgene waar ik jaren van heb geprobeerd me voor te stellen hoe het zou gaan zijn. Hoe dan ook anders dan dat ik ooit heb gedacht, denk ik. Ik ben rustig, heb er zin in en zie er een beetje tegenop tegelijkertijd. Maar ik ben niet echt bang en zenuwachtig, zoals ik had verwacht.

 
Canarische Zeebeesten
zondag, 27 maart 2011 21:39

Eens moet het tij keren, zou je denken. Maar door alle pech en onhandigheden van het afgelopen half jaar ben ik er niet zo zeker van dat de kentering nú is aangekomen. Door maanden van wíllen maar niet kúnnen oversteken ben ik lichtelijk zenuwachtig voor de oversteek. Gaat het dit keer wel lukken?

 
« StartVorige12VolgendeEinde »

Pagina 1 van 2