Solozeilen en rust zijn mooie dingen waar ik van kan genieten. Maar dat kan ik alleen als ik regelmatig gezelligheid en vertier om me heen heb. Ik zal dan ook regelmatig met andere boten opzeilen of vrienden en bekenden stukjes mee laten zeilen. Wel zo veilig ook op de drukbevaren routes. Alhoewel dat laatste gezien de grootte van de boot niet héél vaak voor zal  komen (ik weet nu al niet waar ik mijn spullen en eten/drinken kwijt moet).

Hieronder een lijst van mensen die met me meegevaren hebben, maar ook van de mensen die me hebben geholpen met mijn voorbereidingen. Het is ongelooflijk hoe mensen hun hulp aanbieden als je een gek, ambitieus plan in je hoofd haalt...


Simon

Simon

Begin 2009 ontving ik een mailtje van Simon. Dat hij ook zeilplannen had. En dat zijn reisdoel ook de Pacific was. Of het een idee was om eens af te spreken en kennis en motivatie uit te wisselen? Wat bleek dat een goed idee...! Vele gezamenlijke zeiltochtjes, vertrekkersdagen en vooral telefoongesprekken met updates en de nodige peptalks volgden. We sleepten elkaar af en toe echt door moeilijke- en bijna-opgeef-momenten heen. Niet tevergeefs, want "samen solo" zijn we in Dartmouth (UK) gekomen, hebben we de golf van Biskaje overwonnen en genieten we van het Spaanse (en straks Portugese en Caribische?) leven.



Marjolijn

Marjolijn

Als ik zo uit het niets een bemanningslid mocht creëren die me een eind op weg zou helpen het land uit en het Kanaal door, zou ze Marjolijn heten. En al Marjolijns eigenschappen bezitten. De twee weken die Marjolijn met mij mee voer bracht ze vrolijkheid, gezelligheid, motivatie, dag in dag uit klushulp, goede out-of-the-box ideeën, droge was ;-), afleiding door inspirerende gesprekken die eens niet over zeilen gingen, en ga zo maar door. En dan is ze ook nog eens de ideale stuurautomaat! Stop er zeer regelmatig een koekje in (bij voorkeur een Nederlandse stroopwafel), en ze brengt je daarheen waar je heen wilt. Ik hoop tot snel Marjolijn!


Freek

Freek

De eerste zeezeildag van mijn wereldreis zou van IJmuiden naar Scheveningen lopen. Een relaxed middagje varen, die ik van plan was uit te breiden naar een volle dag oefenen met het uitzetten van een storm(parachute)anker. Wereldzeiler-in-spe Freek zat 's ochtends in alle vroegte al urenlang in de bus op weg naar IJmuiden om me daarbij te helpen. Erg sneu was het dus dat we door een stevige tegenwind en héle nare golven niet eens voorbij Zandvoort zijn gekomen, en we de dag weer in trooseloos IJmuiden zijn geëindigd :-( Het zeilen in de Caribe gaat met behulp van jullie pilot zo te lezen vast stukken beter worden Freek en Willeke!


Helpende Handjes

Helpende Handjes

Nog veel meer mensen hebben me geholpen met het slagen van mijn plan. Maarten, Sjouke en Saskia door te helpen klussen. Organisaties zoals Flexicon door mee te denken en korting te geven. Enthousiaste zeilers zoals Paul en Jan door me een lattenbodem te geven of helemaal in Kroatië een handleiding voor mijn antieke toilet te regelen. En vriend(inn)en zoals Céline door voor een luisterend oor te zorgen. De beschreven ervaringen van mijn zeilende voorgangers zijn van onschatbare waarde. En wat vooral een enorme boost geeft zijn de enthousiaste reacties van mensen om mij heen en op deze website - ik hoop dat die blijven komen!


papa

Mijn Vader

Nog 15 minuten te gaan alvorens ik op afgesproken dag en tijd uit zou varen, mijn wereldreis tegemoet. En mijn vader - geen zeilervaring - besluit ineens dat hij me toch echt wil wegbrengen naar IJmuiden. Leuk, zo last minute nog even quality time met paps. Regelmatig is hij ook een dagje komen helpen; met het wit schilderen van mijn bootinterieur, het installeren van een dieselpomp, het fixen van de kuipvloer en de deur van het toilet, het installeren van zeilvaste interieuroplossingen, etc. Gezellig, die klusdagjes. Ik ga ze (en jou en mam natuurlijk) missen!


Team North Wind

"Team North Wind"

"Shelley, zou je bij mij op de basisschool iets willen komen vertellen aan de kinderen over je aanstaande reis? In ruil daarvoor kom ik een dagje klussen"  Dit vroeg hoofdmeester Jos (en tevens schoonvader van mijn broertje) mij tijdens mijn vaders verjaardag. "Oh, maar dan kom ik ook mee helpen. En ik ook! En ik ook!"  En zo gebeurde het dat op een zondag in één dag tijd de romp werd gewaxt, het onderwaterschip twee lagen antifouling kreeg, de bronzen propeller weer brons oogde en de railing werd voorzien van een net. En er was nog tijd over voor gezelligheid ook. Pap, Mam, Men, Jen, Fem, Jos en Marion: Bedankt!


Bjorn

Bjorn

  "Hey Shelley, ben je aan boord? Ja? Mooi! Ik ben bij je in de buurt, de ladder ligt achterin, dus ik kom je wel even helpen je radardome op de mast te poppen. Tot zo!". En even later stond Bjorn daar op de steiger met ladder onder- en hond Whiskey aan de arm. Maar ook voor het samen stellen van de kleppen van mijn motor of het wegtikken van liters échte koffie draaide Bjorn zijn hand niet om. Zijn luisterend oor voor mijn gezanik over 'onoplosbare', ellendige technische kwesties was eindeloos geduldig, om vervolgens met oplossingen op de proppen te komen die ook daadwerkelijk werkten. Thanks Bjorn! Ik hoop dat ik ooit JOU eens mag helpen. Laten we zeggen; ergens in de Tropen? ;-)


Geert-Jan

Geert-Jan

Een cursus ten behoeve van het SRC (ong. Marcom B), een dag First Aid at Sea, een DSC-marifoon en dagjes klussen; de enorm waardevolle hulp van Geert-Jan vanuit zijn bedrijf Aquaplanning en natuurlijk vanuit zichzelf leek niet op te houden. Vlak voor vertrek hebben we samen een proefvaartje gemaakt om alle nieuw geïnstalleerde onderdelen te testen. De nieuwe zeilen deden het op de heerlijk kalme, zomerse dag perfect. Ook de gennaker hebben we samen voor het eerst geprobeerd. De plotter/radar/AIS werkte helaas wat minder... Maar met Geert-Jan's (radio-)technische kennis ben ik wat dat betreft wel een enorm eind op weg geholpen.


Helma

Helma

Eindeloos geduld heeft Helma getoond, met het secuur in elkaar naaien van kussenslopen en bootkussens. Daarnaast heeft ze samen met haar newlywedded-hubby Vincent voor de nodige afleiding en support gezorgd met hun altijd gezellige feestjes en digitale harten onder de riem op deze website. En doordat ze wilden dat ik zes weken voor mijn vertrek in bruidsmeisjesjurk zou rondschrijden op hun huwelijk had ik tenminste eens iets anders om over te stressen dan over die boot van me. Overigens stond daar tegenover dat Helma zich dusdanig druk maakte over mijn aanstaande zeilreis dat ze volledig vergat te stressen om haar eigen huwelijk...


Eline

Eline

Uiteraard ben ik Eline dankbaar voor de dag die ze me heeft geholpen met het ellendige werkje kit uit mijn raamkozijnen te krabben. En natuurlijk voor de dag dat ze twijfelachtig heeft toegekeken hoe Helma en ik bankbekleding en kussenhoezen hebben genaaid. Maar vooral ben ik erg blij met haar als supergoede vriendin, omdat ik bij haar af en toe de mannenwereld van het zeilen achter me kan laten om gewoon weer even "vrouwen onder elkaar" thee te leuten (vaak inclusief Céline!), op een terrasje te zitten, op stap of op vakantie te gaan.
Ik duim dat ik je op de Canarische Eilanden weer te zien krijg Eline!


Martijn

Martijn

Toen ik mij in de laatste fase van de vertrekkersstress bevond, was Martijn (op wat sollicitatiefrustratie na) uiterst relaxed door het feit dat hij even geen werk had. Heerlijk, een regelmatig helpende hand die altijd een gevoel van "het is allemaal heus wel te doen" achter wist te laten. Mijn mooie houten bankje achterop, een stralend witte opbouw en 50m ankerketting die netjes iedere 5 meter is gemarkeerd heb ik mede aan Martijn te danken.
Wie weet komen Martijn en vriendin Claudia over een tijdje nogmaals op deze lijst voor als ze me opgezocht hebben in bijvoorbeeld de Kaapverden.


Karen

Karen

Door die boot van me lukte het me nooit meer om eens gezellig af te spreken. Maar dat maakte Karen niets uit; Dan kom ik gewoon naar je toe en kom je helpen. Sommige mensen zeiden dat alleen maar, maar Karen kwam ook écht. En we kropen samen een hele dag achter de naaimachines van onze moeders om nieuwe langsbankbekleding in elkaar te zetten. Eindeloos geduldig naaide ze de klittebandsluitingen aan. Tot ze er achter kwam dat twee dezelfde stukjes klitteband niet in elkaar willen plakken. En de helft dus opnieuw moest ;-) Maar het zit er op, het plakt, en zit (en staat) nog steeds super Karen!
 


Marko

Marko

Zomaar ineens was daar Marko, die online mijn verhaal was tegengekomen. Hij wilde graag van o.a. een vrijwel ongebruikte radar inclusief reuzegroot (plotter)scherm en een zonnepaneel af. Of ik het wilde hebben... Hebben? Ja hebben, gratis en voor niets. Ik vond het een bizar aanbod, en heb er even over getwijfeld. Maar wat ben ik nu blij dat ik het heb aangenomen. Vrijwel iedere zeilnacht staat die radar aan, en het zonnepaneel voorziet mij voor anker van voldoende stroom voor hetgeen ik gebruik. Alsof de hulp niet op kon heeft Marko net voordat ik NL uit voer ook nog even geregeld dat 2 lassers mijn boot hebben gepimpt met mooie (en veiligheidverhogende) RVS-gadgets.


de Bootsmannen

de Bootsmannen

Nog nooit hebben ze meegezeild, maar ze zijn meer welkom dan wie dan ook bij mij aan boord: Joris en Diederik van de Bootsmannen, mijn voormalige werkgevers (alhoewel ik ze liever collega's noem). Door een aanzienlijke financiële bijdrage kwam mijn zeilwens twee jaar geleden ineens een heel stuk dichterbij een reële mogelijkheid. Naast financiële steun is vooral Diederik (links) door diverse motiverende peptalks een grote motivator voor me geweest voor het daadwerkelijk ondernemen van dit plan. M'n baan mis ik nu ik vrijheid blijheid onderweg ben uiteraard niet zo vaak, maar m'n collega's...
Komen jullie volgend jaar boven NAP in de Caribe, Bootsmannen??


Vaarschool Naarderbos

Vaarschool Naarderbos

Net na mijn beslissing om op zeilreis te gaan kwam ik erachter dat ik toch wel erg weinig verstand had van zeilen en alle theorie die daar bij komt kijken. Gelukkig was daar Franco, de kersverse eigenaar van Vaarschool Naarderbos. Hij bood me aan diverse theoriecursussen bij te wonen, overigens gegeven door Jochem (zie hieronder). Voor mijn basiscertificaat marifonie heb ik daar dankbaar gebruik van gemaakt - geslaagd met geen enkele fout in mijn examen!
Het ruilen van mijn lichte Brittany anker voor een zwaarder CQR-anker was trouwens ook een erg goede deal...


Shipshape Naarden

Shipshape Naarden

Tijdens mijn voorbereidingen in Naarden liep ik regelmatig vast met mijn projecten, meestal met allemaal tegelijkertijd. Geen idee wat voor onderdelen ik nodig had, hoe ik eraan moest komen of hoe ik uberhaupt een probleem aan moest pakken. Vaak ging ik 's ochtends om 10.00 uur of 's middags om 12.30 uur dan maar wat inspiratie opdoen door koffie te drinken of een boterham te eten bij Rob, Mark en Mike van Shipshape Naarden. Hoe dan ook bracht dat een gezellig half uurtje, maar negen van de tien keer ook een hoop inspiratie waar ik weer mee verder kon.
Nogmaals heren: Bedankt voor alle hulp!



Mike

Mike

De van origine Australische Mike aka Vegemike maakt er een sport van om al zeilend op zoek te gaan naar een nieuwe stash Vegemite. Dat doet hij met zijn waanzinnig mooie, stoere schip Belong. Ik zoek regelmatig met hem mee. Niet in IJmuiden te vinden? Dan door naar Engeland! Daar ook niet te vinden? Dan door naar.... Meestal eindigt de reis in Engeland omdat hij daar zijn voorraad (helaas) steeds weet aan te vullen, maar wie weet dat het hem ooit lukt om alle voorraden net te missen en te eindigen in zijn ultieme reisdoel; Australië. Behalve Vegemite-verslaafd is Mike ook een zéér handige botenklusser, wat hij meerdere keren bij mij aan boord heeft laten zien; Cheers Mike!





Menno

Menno

Op 20-12-2008 begon een steenkoude, ellenlange 4-daagse motortocht van Cuijk (Nijmegen) naar Naarden. Als trotse nieuwe eigenaar van de North Wind kon de kou me niks schelen. Ook niet dat het toilet liters water per uur lekte, er nog geen vloer in de boot lag en er nog geen kussen op de boot te vinden was. Stoere Menno offerde zich op en ging deze bikkeltocht met mij mee. Gelukkig maakte hij ook nog wat zomerse zeiltochtjes en ankerweekendjes mee. Eerst meezeilend op mijn boot, en later op twee boten; ik op de North Wind en Menno op zijn eigen nieuwste trots de Windover.


Jochem

Jochem

  Jochem's support en hulp van het eerste voorbereidingsjaar zijn onbeschrijfelijk en ik weet dan ook werkelijk niet hoe ik hem hiervoor moet bedanken. Jochem is (in geheel willekeurige volgorde) mijn zeilleraar, goede vriend, ex-collega, buurman-bootbewoner, topklusser en favo zeilmaatje. Ik heb geen flauw idee waar en hoe ver ik nu zou zijn geweest zonder Jochems enthousiasme en geduld.
Ik hoop heel hard dat er zeer binnenkort een dag komt dat de Zeemeeuw werkelijkheid wordt en ik hem kan helpen zijn droomreis naar New York voor te bereiden.