Ik merk dat mijn site door meer en meer bezoekers wordt bekeken. 1000 bezoekers per maand; zoveel vrienden en familieleden heb ik toch echt niet! Ik snap er niets van waar al die bezoekers vandaan komen; anonieme lezers, ik zou het leuk vinden als je jezelf bekend maakt! Ik vermoed dat veel van jullie zeilfanaten zijn die wellicht dezelfde plannen hebben als ik. Daarom dus af en toe ook voor de leek wat drogere stof, die wellicht voor aanstaande vertrekkers wél interessant is. Ik ben zelf namelijk ook superblij met alle informatie die ik van de websites van voorgangers van mij kan halen. 

Behalve werkzaamheden aan de boot ben ik ook veel bezig met andere zaken die komen kijken bij het maken van een wereldreis. Onderschat niet hoeveel tijd je eraan kwijt bent. En dan nog steeds is het MEER dan je plant. Afgelopen tijd stond naast EHBO en medicatie (daarover in een andere blog meer) veel in het teken van "wonen". Het afgelopen jaar heb ik aan boord gewoond, maar heb ik wel mijn woning aangehouden. Het leek me wel zo verstandig om nog niet gelijk alle schepen achter me te verbranden en eerst eens te kijken of het allemaal wel echt is wat ik wil. Dat blijkt nog steeds (en meer dan ooit) het geval te zijn, dus nu is het tijd om actie te ondernemen en wél die schepen te verbranden. Tot eind december zit er nog iemand in mijn woning, maar vanaf januari ga (en moet) ik het opzeggen. Dan zit ik waarschijnlijk halverwege de Atlantische Oceaan, dus dat wordt nog een uitdaging.

Ik heb de woning gemeubileerd verhuurd (of officieel "in bewaring gegeven aan een huisbewaarder"), maar voor mijn vertrek moet alles geregeld en leeggehaald worden. De afgelopen week ben ik dan ook druk geweest al mijn persoonlijke spullen van de zolder af te halen en uit te zoeken. Het grootste deel van de meubels zoals bank, eettafel, salontafel, kast, etc worden gelukkig in één keer overgenomen door de huidige huurster (oh nee, huisbewaarster). Maar alsnog is het onvoorstelbaar hoeveel zooi een mens in een paar jaar tijd kan verzamelen. Het is erg lastig om goede spullen die je al jaren in je bezit hebt weg te doen, maar eenmaal opgeruimd lucht het echt enorm op. Het blijkt dat het enige wat ik echt wil bewaren geen kostbare spullen zijn, maar juist flutspul waar een herinnering aan zit. Mijn ouders worden dus opgezadeld met een stapel dozen met poezie-albums, foto's, liefdesbriefjes, vriendinnenschriftjes,  melktanden, geknutselde pergemano-werkjes, gevonden klavertjes vier, en ga zo maar door. Moet je je voorstellen hoeveel tijd het kost om dat soort spul door te werken en dus continu geconfronteerd te worden met al die herinneringen. Maar goed, er komt schot in de zaak. Volgende maand nog een leeghaalronde voor de inventaris die de huurster niet wil overnemen, de huurbeëindigingsbrieven voor de woningbouw, G/L/W en gemeentebelastingen klaarleggen ter verzending (gedateerd 31 december 2010) en het is geregeld. Alhoewel ik wél nog een keuze moet maken of ik mij uit ga schrijven uit de gemeente en dus Nederland, of dat ik mij inschrijf bij mijn ouders. Als je je uitschrijft word je 2% per jaar dat je weg bent gekort op je AOW, is het lastig om een baan cq woning te vinden als je terugkomt, maar kun je wel je basiszorgverzekering opzeggen. Als je ingeschreven blijft moet je verplicht in de basisverzekering blijven, terwijl die verzekering wereldwijd alleen de Nederlandse kostprijs dekt en je in landen met dure zorg dus het grootste gedeelte zelf moet betalen. Een extra particuliere verzekering is dan dus eigenlijk nog wel nodig. Maar ik blijf dan wel woonachtig in de gemeente en bouw dus gewoon wachttijd op bij de woningbouw, krijg wie weet ooit m'n volledige AOW en kom in aanmerking voor zorgtoeslag. En weet 100% zeker dat ik als Nederlandse ingezetene alle rechten heb bij calamiteiten die ieder ander heeft. Als je eenmaal uitgeschreven bent uit de Basisadministratie blijf je Nederlander, maar hoe het precies werkt met bijvoorbeeld de Alg. Wet Bijz. Ziektekosten kan ik nog niet helemaal achterhalen, vind ik stel dat me iets ernstigs overkomt best spannend...

Ook aan boord word ik steeds geconfronteerd met woonkeuzes en heb ik een grote slag geslagen met het leegruimen, opruimen en herindelen van de boot. Alles gaat in plastic zakken en eindeloos veel zip lock bags zodat het wat slokken zeewater kan hebben. Alles moet ook zee- en stormvast, dus overal komen handgrepen voor houvast, haken, ogen, banden, elastieken en netten. Ik ga nog schotjes maken voor alle kastjes die geen of nauwelijks opstaande rand hebben waardoor dus alles naar buiten stort als je het deurtje opent twerijl je over de verkeerde boeg vaart... De deur naar mijn toilet is verticaal in tweeën gegaan met een pianoscharnier ertussen zodat ik me er niet meer omheen hoef te wringen en persen als ik bij het toilet of de kast moet, en de deur naar mijn bed voorin is vervangen door een gordijn. Verder heb ik heel hard ruimte nodig om de vele spullen die nog aan boord moeten een plek te kunnen geven. Gelukkig heb ik al zeker 5 volle vuilniszakken van de boot afgesjouwd. Alhoewel er eigenlijk nog zo'n 10 aan boord moeten...

Gelukkig begin ik al een aardige ergonoom te worden, en verzin ik vele handigheidjes om comfortabel te kunnen leven op zo'n klein oppervlakte. Gisteren kwam Martijn een dagje helpen klussen, en hebben we samen geknutseld aan een bankje achterop de boot dat tevens dienst zal doen als zitting voor mijn reddingsvlot. Nog wat bijschaven, lakken, vastzetten en verstevigen met een stijve lat aan de onderzijde, en het wordt een prachtplek waar ik eindeloos veel uren door zal brengen!

zitje

Al een jaar vroeg ik mij af waar ik mijn reddingsvlot in vredesnaam moest stallen. Hij moet grijpklaar en dus aan dek staan, maar de enige mogelijke plek onder de giek achter de mastvoet was eigenlijk al vergeven aan mijn bijboot. Op het achterdek zelf zou hij op de kikker staan waarmee ik de boot vastleg, en zit hij in de weg voor de stuurlijnen van de windvaanstuurinrichting. De hoogte in dus! En dat werkt perfect, omdat ik zo ook voor mijzelf een heerlijk plekje heb gecreëerd naast de bediening van de zelfstuurinrichting en met goed overzicht over de hele boot en de zee om mij heen. Ik zie mijzelf al helemaal zitten daar met een kop thee, een goed boek, en af en toe om mij heen kijkend of ik al een Atlantische walvis of dolfijn kan spotten.