Al heel erg lang bestaat mijn leven uit boot en reis, vrijwel niets anders. Vooral toen ik de plannen net gesmeed had kon ik over bijna niets anders praten dan dat. Ik was en ben enorm enthousiast, en er waren zo ontzettend veel dingen waar ik niets over wist en waar ik over na moest denken; dat wou ik graag met iedereen bespreken. Ondertussen ben ik een stuk verder, en heb ik op de meeste vragen een antwoord. Hoe leuk ik het onderwerp zeilen en boten ook vind, stiekem begint het toch wel een beetje tijd te worden om het ook eens over iets anders te kunnen hebben. Vroeger vermaakte ik me op een feestje prima door met jan en alleman over vanalles en nogwat te praten. Waarom kom ik nu dan nooit verder dan praten over de boot, de route, de reis?

Ik vind het natuurlijk heel erg lief en vleiend dat iedereen zo met me meeleeft, maar ik wil ook graag wel eens horen hoe het met mijn gesprekspartner gaat en wat hij/zij meemaakt. Als ik merk dat een gesprek richting de reis gaat, of als mensen vragen "goh, en wat doe jij tegenwoordig?" dan probeer ik het gesprek ongemerkt een andere richting te geven. Maar  doordat de reis gewoonweg te erg in mijn leven verweven zit en anderen het dusdanig interessant vinden komt het gesprek er elke keer weer op terug. Vaak in de vorm van een eenrichtingsverkeer vragen kanonnade, soms zelfs van een hele groep mensen tegelijkertijd. Je zou het niet denken met mijn sterrenbeeld leeuw, maar ik vind het vreselijk om het middelpunt van de belangstelling te zijn...


Ondanks dat heb ik toch ja gezegd toen de schoonvader van mijn broertje me tijdens een verjaardag vroeg of ik op de basisschool Willespoort in Wilnis, de school waar hij directeur van is, wou langskomen om mijn verhaal te vertellen. Ik moet zeggen dat ik 0,0 leraren-aspiratie heb en ik ben als de dood voor het geven van presentaties. Maar wellicht omdat ik momenteel nog niet genoeg uitdaging in mijn leven heb, heb ik met mijzelf afgesproken dat ik maar eens over die angst heen moet komen. En wie zijn dan betere slachtoffers dan kids?  En wat blijkt; het was eigenlijk best leuk om te doen. En ook wel een verademing, de vragen die de kinderen uit groep 6 en 7 me stelden. Ze hadden merkbaar goed nagedacht over wat zo’n reis inhoudt en kwamen vaak met slimme vragen. 

Voor de klas


Ik merk dus dat veel kinderen en volwassenen om mij heen met vragen rondlopen over wat zo’n zeilreis nu inhoudt. De meesten kunnen zich er echt totaal geen beeld bij vormen, waardoor ze zoveel vragen hebben dat het tijdens een gesprek niet altijd lukt om alle vragen te bespreken. Daarom nu maar eens een overzicht van de vragen die ik het meeste gesteld krijg. Dan ben ik je maar voor in het geval je ze me de komende 2,5 week nog had willen stellen ;-)


En, ben je er al klaar voor om te vertrekken??

Tja, dat is denk ik de meestgestelde vraag van het moment maar tegelijkertijd ook de allermoeilijkste én meest confronterende vraag.
Ga ik 30 juli vertrekken? Ja.
Ben ik er dan ook klaar voor? Mwoah.
Ik heb me heel goed voorbereid en mijn boot is in vergevorderde staat. Maar er staan nog ontzettend veel klussen op Sabb G
  dieselmijn wensenlijst, en vooral heb ik nog veels te weinig geoefend op zee. Gelukkig merk ik aan de mensen om mij heen met dezelfde reisplannen dat het doodnormaal is je kluslijst niet af te krijgen en je niet 100% klaar te voelen. Ik moet de eerste die zo in zijn/haar reis staat zelfs nog tegenkomen… Ik ga het zeilen heel rustig opbouwen.  Door de goede informatievoorziening in deze regionen verwacht ik de eerste paar weken nog niet te worden geconfronteerd met stormen op zee. Omdat het op de Noordzee veels te druk is om ’s nachts solo te zeilen zal ik dat stuk hoogstwaarschijnlijk iedere nacht voor anker of in een haven liggen. Overdag heb ik dan alle tijd en energie om rustig naar de volgende haven te varen, en onderweg veel stormtactieken te oefenen. Als er veel wind wordt voorspeld blijf ik lekker liggen waar ik lig en heb ik weer tijd om mijn kluslijst verder af te werken. Omdat mijn motor uit 1967 is en monteurs en onderdelen onderweg schaars zullen zijn wil ik ook zo snel mogelijk beginnen met oefenen op manoevreren, ankeren en aanlegen op zeil.


Waarom ga je in vredesnaam in je eentje zoiets doen en is dat niet eenzaam?

Ik heb geen vriend, geen goede vrienden die ook serieus zo’n reis willen maken, en ben erg gehecht aan mijn vrijheid en privacy. Ik ben er niet zo goed in om mij aan te passen en te committen aan een ander, en dat is op een boot natuurlijk ontzettend belangrijk. Het is enorm intens, om met meerderen in zo’n kleine ruimte te leven. En het is ook niet zo dat je allebei overdag een eigen leven (werk) hebt zoals in het “normale” leven. Het is echt 24/7…
Daarnaast zie ik het als een uitdaging die ik met mijzelf aan ga; heb ik genoeg discipline en drive om dit voor elkaar te boksen?  Ik vind het heerlijk om vol overgave aan iets “groots” te werken, om een duidelijk doel te hebben in mijn leven. Als dingen lukken haal ik daar veel zelfwaardering uit. Hoeveel hulp ik ook krijg om mij heen, uiteindelijk ben ik toch echt zelf degene die ervoor zorgt dat het voor elkaar komt…
In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken zal ik vaker bij de wal zijn dan op zee. Het schijnt dat de verhouding 90% van de tijd voor anker of in een haven versus 10% op zee een heel reële verhouding is. Havens betekenen dorpen & steden, locals, andere zeilers, kortom: Gezelligheid! Ik denk dat ik het af en toe heerlijk zal vinden om even de vele barfeestjes, strandbarbecues, borrels in de kuipen van andere schepen, etc. achter mij te laten en een paar dagen of weken alleen met mijzelf en mijn boot te zijn op zee. Want zo voelt het; ik ben niet écht alleen, want ik heb m'n bootje altijd bij me.


Wat is je eerste bestemming?

IJmuiden! :-p
En daarna Scheveningen, dan Stellendam, en dan… Geen idee. Dat is het fijne van deze manier van reizen; ik kijk gewoon waar wind, stroom en de gezelligheid van medezeilers en locals mij brengen. Maar grofweg  heb ik wel een planning voor de eerste paar maanden:
Naarden – Ijmuiden – Scheveningen – Stellendam – België – Engeland – dagtochten zuidkust Engeland tot Falmouth, Cornwall – La Coruna, Spanje – datochten langs Spaanse en Portugese kust – Canarische Eilanden
Maar zelfs dit schema zou heel goed anders uit kunnen pakken. Wie weet ga ik via de Franse kust naar Spanje, of steek ik vanuit Engeland wel rechtstreeks over naar Madeira en dan de Canarische Eilanden. Eigenlijk staat één bestemming redelijk vast; de Canarische Eilanden. Alhoewel ik geen idee heb welke van die eilanden.


Hoe lang blijf je weg?

Geen idee. Omdat ik mijn woning en baan opgezegd heb, heb ik geen deadlines. Ik verwacht minimaal één a twee jaar weg te blijven, en als het allemaal bevalt en ik werk kan vinden onderweg dan kunnen er zomaar nog wat jaartjes bij opgeteld worden… 


Ben je niet bang, zo in je eentje op een kleine boot op een grote oceaan?

Een gezonde angst heb ik zeker. Maar dat is goed; adrenaline houdt je scherp. Ik kijk vooral erg uit naar mijn eerste oceaanoversteek. Het lijkt me prachtig om één te zijn met boot, oceaan en de dieren die leven in en boven zee.

Maar wie weet kom ik daar nog wel op terug na mijn eerste weken op zee en zien jullie mij vele malen sneller terug dan verwacht ;-)


Waar ben je het meest bang voor of kijk je tegenop?

Niet voor het zeilen, het alleen zijn, piraten of stormen. Maar voor het terugkomen.  Dat is op dit moment nog zo'n ontzettend groot gapend zwart gat... Wanneer is het tijd terug te komen? Zal er nog iets over zijn van mijn oude leven? Heb ik nog de rust om mij te settelen? Pas ik nog in het leven van mijn huidige vrienden? Als ik mijzelf toesta daarover na te denken baren die vragen mij best wel eens zorgen.

Naast de angst voor het terugkomen heb ik overigens ook een zeer gezonde angst voor overboord slaan terwijl de boot door zeilt. Brrr… 


Wat vinden je ouders er van?

Mijn ouders zijn geen zeilers, hebben niets met boten en vinden een oceaan eng. Daarnaast houden ze hun dochter graag bij zich in de buurt. Kortom; ze vinden het maar niets. Logisch ook. Ik vind het echt vreselijk dat ik ze met zoveel zorgen opzadel, en dat ze moeten zien hoe ik het veilige leventje waarmee ze mij hebben geholpen het op te bouwen volledig om zeep help. Weg mooi ingericht huis, weg goede baan, (voorlopig) weg kans op schoonzoon en kleinkind. Hoe egoïstisch het ook klinkt en hoe naar het ook is, ik vind toch dat het niet iets mag zijn om me door tegen te laten houden. 


Ben je wel ouder dan 13???
Mag je wel gaan van de rechter?

Op dat soort vragen kan ik tegenwoordig niet anders meer reageren dan lachen als een boer met kiespijn. Sorry, ik snap dat het voor de vraagsteller nog als een leuke grap klinkt, maar ik heb hem vééls te vaak gehoord. Of kan iemand toevallig een grappig weerwoord verzinnen wat ik vanaf nu terug kan ketsen?


Hoeveel kost zoiets en hoe betaal je dat?

Een vraag die velen willen stellen, maar niet iedereen durft. Ik heb totaal geen problemen om te praten over geld, dus hier komt ie:
De boot heb ik voor € 17.000,- gekocht. Vervolgens heb ik de afgelopen 1,5 jaar ongeveer € 17.000,- uitgegeven om de boot en mijzelf gereed te krijgen. Dit laatste bedrag geeft misschien wel een ietwat vertekend beeld, want het beslaat werkelijk ieder schroefje, verfbeurt, liggeld, zeilboek, theedoek en fotolijstje wat ik voor de boot heb aangeschaft. Sommige van die uitgaven zou je normaal ook doen voor het bewonen van een huis, vooral als je gaat verhuizen (wat ik feitelijk ook heb gedaan, maar dan naar een boot in plaats van een ander huis)
Met het spaargeld dat ik mee neem zal ik het minimaal een jaar uithouden zonder te hoeven werken. Als ik heel erg zuinig leef misschien twee jaar. Alhoewel ik heel slecht in kan schatten wat reële maandlasten zijn. 
Hoe ik aan al dat geld ben gekomen? Tja, dat vraag ik mijzelf ook wel eens af. Ik ben pas sinds oktober 2007 afgestudeerd, dus heb sindsdien maar 2,5 jaar gewerkt. Zaken die hebben geholpen:
- Als een kluizenaar leven; drastisch geminderd met horeca en uitgaan, gestopt met roken, geen hobby’s, tweedehands meubels in mijn woning, nauwelijks abonnementen, weinig en uitgeklede verzekeringen, klein en oud autootje, etc.
- Ik woon al meer dan een jaar aan boord en verhuur mijn woning
- De Bootsmannen (oud-werkgever) heeft mij een zéér genereus sponsorbedrag / bonus meegegeven in de vorm van geld en spullen. Super…
- Een paar hele mooie giften van gulle gevers


Ga je werken onderweg?

Eenmaal in de Caribean wil ik voorzichtigaan op zoek gaan naar een baantje. Waarschijnlijk is de bodem van mijn spaarpot dan nog niet volledig bereikt, maar ik vind het belangrijk om te allen tijde een aanzienlijke buffer op mijn bankrekening te hebben staan zodat ik mijn boot kan repareren mocht dat nodig zijn of om mee thuis te komen.  Wat ik ga doen qua werk weet ik niet. Mijn organisatietalent op het gebied van bedrijfsevenementen op en rond het IJsselmeer gaan mij denk ik niet zo heel ver brengen daar. Misschien horeca, of meevaren als betaalde bemanning op een charterschip. Wie weet wordt het wel weer appels plukken zoals in Australië destijds. Ik vind het eigenlijk allemaal wel prima... 

Wat mij het allermooiste lijkt om te doen is aan boord werken achter mijn laptop. Ik heb alleen nog niet helemaal uitgedokterd wat voor een werkzaamheden ik "men" kan bieden. Heeft er toevallig nog iemand een nieuwe website nodig? Of marketingteksten?


Hoe doe je dat met koken en eten aan boord?

Brookbakken in snelkookpan

Ik heb een tweepits kooktoestel dat werkt op gas. Hiervoor heb ik twee 5kg flessen propaangas staan in een bun onder de stuurboord kuipbank. Één fles als reserve, en één fles die met een drukregelaar via gasslangen en koperen leiding naar de kombuis gaan. Het gastoestel geeft dusdanigveel druk dat ik er zelfs sneller op kan koken dan thuis. Een oven heb ik niet. Broodbakken doe ik in een snelkookpan waarvan ik de rubber ring die normaal de druk opbouwt heb verwijderd. Ik wil nog een Omnia oventje aanschaffen, een soort aluminium tulband die je op een brandend gaspitje zet en die vergelijkbare resultaten zou moeten geven als een heteluchtoven. Ik ben benieuwd…

Verder zal ik regelmatig boodschappen doen aan de wal. Als ik eenmaal de gebieden bereik waar ik langere tijd zonder supermarkt moet doen dan zal ik voor ongeveer de eerste twee weken vers fruit en groente inslaan, en daarna langzaam overgaan op eten uit blik. Als ik tussen kleine eilandjes zeil verwacht ik her en der ook wel wat uit de boom te kunnen plukken of kado te krijgen van locals. En verswaar als sinaasappels, peen, kool, aardappels en uien blijven erg lang goed buiten de koelkast als je ze op de juiste manier bewaart. Hoe dat precies werkt in de tropen moet ik zelf ook nog achter komen…
In tegenstelling tot de meeste andere zeilers zal ik geen vislijn achter de boot aanslepen; ik eet geen vlees en vis. Wel heb ik lijn, haken en blinkers mee voor de ondenkbare situatie dat ik in hongersnood kom. Maar tegen de tijd dat ik mijzelf er toe kan zetten een vis te vangen en slachten ben ik waarschijnlijk al teveel verzwakt om er één binnen te kunnen hengelen...


Hoe doe je dat met wassen?

Dat moet ik zelf ook nog gaan ervaren. Er zullen vast veel wasserettes te vinden zijn, en zo niet dan zal ik heel wat dagen van mijn zeilersleven doorbrengen als wasvrouw; lekker soppen in een teiltje, of wie weet zelfs wel in een beekje of in de zee. Ik hoor ook goede verhalen over een met water, zeep en wasgoed gevulde vuilniszak die tijdens het zeilen aan dek lekker gaat klotsen en broeien.


Hoe doe je dat met douchen?

Ik heb geen ingebouwde douche aan boord. Wel altijd een grote zee om mij heen om in te springen. En ik heb iets mee wat vroeger dienst deed als impregneerspuit; een klein containertje waar een paar liter water in kan en waar een slang en spuit op zit. Met een pompje bouw je druk op in het containertje, zoals je dat ook wel hebt op sommige plantenspuiten. Door het pompen komt er druk te staan op de slang die ik voor de douchebeurt waarschijnlijk buiten over de giek heen zal hangen.
En ja… waarschijnlijk zal ik VAAK en ENORM snakken naar een lekkere zoetwater douche die alleen maar af en toe in (dure) marinas te vinden is. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik mijn haren klitvrij ga houden met al dat zout. Ik ben wel al naarstig begonnen de Albert Heijn leeg te kopen van de enige crèmespoeling die werkt op mijn kroeskop. Dan maar wat minder blikvoer mee. 


Hoe gaat dat met water en diesel?

Ik heb tanks voor 200 tot 300 liter water en 270 liter diesel, die ik af en toe in een haven zal vullen. Als er geen haven of pompstation in de buurt is moet ik zorgen voor voldoende diesel (met 270 liter = ongeveer 1000 mijl motoren moet dat geen probleem zijn), en zal ik af en toe water moeten vullen met behulp van jerrycans en een aardige bewoner of een stromend beekje. 


Hoe lang ben je op de grootste oversteek weg van land?

Met het oversteken van de Atlantische Oceaan maak ik waarschijnlijk een tussenstop op de Kaapverden, waardoor ik nog maar maximaal 2, misschien 3 weken aaneengesloten op zee zit. Maar mocht ik  daadwerkelijk het Panama-Kanaal doorgaan komt daar de oversteek van de Galapagos naar de Marquesas Eilanden (Markiezen) op de Pacific. Deze zal met als ik het goed heb 3000 zeemijl (= 5500km) de langste zijn. Omdat ik daar door de Doldrums (windstiltes rond de evenaar) moet kan die reis erg lang duren, misschien wel zes weken. 


Hoe hou je contact met het thuisfront?

Ik heb twee netbooks (mini-laptops, namelijk Eee PC's) bij me waarmee ik hopelijk regelmatig een wifi signaal kan oppikken als ik in een haven of bij de kust voor anker lig of als ik de wal op ga. Speciaal daarvoor heb ik uit Amerika vandaan een wifi schotelantennetje van Hawking geïmporteerd zodat ik op grotere afstand wiifi-internet kan ontvangen. Email en Skype zijn dan natuurlijk ideale communicatiemiddelen. Mijn Nederlandse nummer hou ik aan voor het ontvangen en versturen van sms voor zover dat werkt in het buitenland, en als ik wat langer in een land blijf koop ik wellicht een lokale sim-kaart om de kosten wat te drukken.
Ik ben me momenteel aan het oriënteren voor de aanschaf van een satelliettelefoon. Niet voor gezellig bijkletsen midden op de oceaan, maar als communicatiemiddel bij nood aan boord of bij het thuisfront. Gezien de belachelijk hoge maandabonnementen of de minimum opwaardeertarieven voor prepaid beltegoed wat binnen een maand verloopt is dat nog niet zo gemakkelijk, ik heb nog steeds de aanschaf niet gedaan.


Hoe doe je dat met slapen tijdens een oversteek?

windvaanstuurinrichtingIn tegenstelling tot wat veel mensen denken doe ik mijn uiterste best om mijn helmstok (= stuur) zo min mogelijk vast te houden. Dat werk wordt verricht door de Navik windvaanstuurinrichting die achterop de boot zit. Deze gebruikt de kracht van de wind om een nog grotere kracht van het langsstromende water te gebruiken voor het besturen van mijn helmstok. Hierdoor vaart de boot met de windvaan altijd een vaste, door mij bepaalde koers ten opzichte van de wind. Dit apparaat is denk ik wel het meest belangrijke onderdeel aan boord en moet zowel overdag als ’s nachts zijn werk doen.
Als het druk is op zee zal ik permanent uitkijk moeten houden om aanvaringen te voorkomen. Omdat een snel schip dat net aan de horizon te ontwaren is binnen ca. 20 minuten vlakbij kan zijn is het belangrijk om minstens iedere 20 minuten een goede scan over de volledige horizon te doen. Dit betekent dus dat ik in drukke gebieden maximaal 20 minuten achtereen kan slapen alvorens door een kookwekker gewekt te worden. Sommige mensen kunnen zo’n ritme wekenlang volhouden. Ik vrees dat ik niet tot die groep behoor. Daarom zal ik als ik eenmaal een paar honderd mijl uit de kust verwijderd ben vermoedelijk wat langer doorslapen. Daar is het verkeer een stuk rustiger. Als ik slaap zal ik het alarm van mijn radar en AIS instellen zodat ze herrie maken als ze een boot detecteren. Meer informatie over radar en AIS vind je in een volgende blog.


Hoe zit dat met piraten en neem je een wapen mee aan boord?

Piraterij komt voornamelijk voor op de Indische Oceaan en de Rode Zee, in de omgeving van Somalië en Jemen. Daarnaast zijn er nog een aantal kustgebieden waarvandaan af en toe meldingen van piraterij binnenkomen. Hoe serieus die meldingen zijn weet ik niet precies, een inbraak op een schip dat voor anker ligt wordt vaak ook al betiteld als piraterij (niet dat ik wil dat dat me overkomt…)
Vooralsnog was ik niet van plan om in de buurt te komen van Somalië, en ik zal regelmatig de websites bijhouden die melding maken van piraterij in de rest van de wereld.  
Behalve wat messen en zware objecten heb ik geen wapens aan boord. Gewapende piraten zullen zeker schieten als ze mij met een pistool zien zwaaien, dus naar mijn mening werkt een vuurwapen alleen maar averechts. En ik heb toch geen idee hoe ik moet schieten…
De vorige eigenaar heeft een bewegingssensor met (oorverdovend) alarm ingebouwd. In eerste instantie moest ik daar een beetje om lachen, maar stiekem ben ik er eigenlijk best wel blij mee. Als ik me niet veilig voel of als ik de boot alleen moet achterlaten in de buurt van een dorpje zou dat best wel eens een redding kunnen zijn.

En dan mijn favoriete vraag, gesteld door een groep zesser die ik even móét navertellen:

Stel je vaart alleen op zee en opeens verschijnen er aan alle kanten om je heen ontzettend veel boten met piraten met grote geweren aan boord die aan boord klimmen en naar binnen komen en je willen aanvallen. Wat doe je dan?

Ja, eeeeh… Wat doe jij als de hemel naar beneden komt vallen en op je neerstort?  Ah! ik zie daar nog een vinger; wat is jouw vraag?? 


Welke veiligheidsmiddelen en apparatuur heb je allemaal aan boord?

Dat is uiteindelijk nog een hele waslijst geworden. Om deze blog niet nog langer te maken dan dat hij al is zal ik daar binnenkort een separate blog aan wijden.


Ik hoop hiermee wat prangende vragen getackeld te hebben. Of is er nog iets wat je al een hele tijd graag zou willen weten?? Kom maar door...