Anderhalve week geleden zijn we aangekomen in St. Vincent & the Grenadines. Dat heb ik beschreven in het vorige blogbericht. Door mailproblemen kon ik toen de nieuwsbrief niet versturen, maar dat is ondertussen gefixt. De toen beloofde update over de Atlantische oversteek echter staat helaas nog steeds niet op digitaal papier. Ik heb het namelijk zo belachelijk druk. Echt hoor, dat moet je niet onderschatten, zo'n verblijf in de Caribean....


We moeten natuurlijk al die cocosnoten uit de bomen zien te plukken voor ons natje en droogje. Maar dat is zomaar nog niet gedaan voor een blanke...

Cocosnoten plukken

En ik moet natuurlijk iedere dag badderen om al dat vuil van 33 dagen Atlantic van me af te weken....

Reuzebad

En speciaal voor jullie, zodat we jullie kunnen laten zien waar onze boten zich bevinden, beklimmen we echt onwijse bergen in de felle zon...

Uitzicht op Tobago Cays  Foto nemen vanaf Petit Rameau

Het is natuurlijk ook belangrijk om nieuwe vrienden te maken in ons nieuwe, voorlopige thuisland.... 

Dennis en Ank (Bodyguard) in hun bijboot

Maar ja, dan krijg je al die etentjes. Dennis en Ank van de Bodyguard hielden maar niet op ons uit te nodigen. Dus tja, dan moet je elke keer toch maar weer op komen draven...

Ank, Simon, Dennis achter de BBQ

Maar het duurt natuurlijk een tijdje voordat het (vega)vlees gaar is, dus dat betekent wachten, wachten, wachten. Een hele avond lang. Gelukkig was daar even later het Caribe bier en de Caribean Rum die het wachten wat verzachtte... 

Wachten tot het (vega)vlees gaart

De volgende dag ben ik langs de pasfoto-fotograaf geweest, zodat jullie thuis niet vergeten hoe ik eruit zie. Belangrijk! Want wie weet kom ik toch nog ooit een keertje terug naar Nederland...

Pasfoto

Ik kijk relaxed op de pasfoto, maar dat is maar schijn! Want wat moest ik hard zwemmen tijdens mijn baddersessie van die dag!

Snorkelen in de Tobago Cays

...want o jee... Die oceaan zit vol met onderwater wildlife!

Zeeschildpad  Agressieve rog

Maar gelukkig heb ik het allemaal overleefd. Snappen jullie nu waarom ik het dus maar niet voor elkaar krijg om de 33 ellendig lange dagen op de Atlantic te beschrijven? Ik probeer ze juist te vergeten! Ook daar ben ik erg druk mee. Vooral door te slapen. Véél te slapen, om al die summiere half uurtjes slaap die ik op de Atlantic kon krijgen weer goed te maken. Ik heb er mijn ideale plekje voor gevonden, inclusief mooi uitzicht op mijn stoere bootje die het toch maar mooi voor elkaar heeft gekregen mij die oceaan over te zeulen. 

Uitrusten op een palmboom


WELTERUSTEN!