Het is nu twee weken geleden dat ik de knoop definitief doorhakte om volgend jaar een tweejarige zeilreis te maken waarbij ik de Atlantische Oceaan, Caribbean en de Stille Zuidzee wil overvaren. Wat een diverse reacties heb ik gekregen van iedereen! Sommigen prijzen me de hemel in om mijn moed of vinden het gewoon een geweldig plan waar ze jaloers op zijn, de meesten snappen er totaal niets van en vinden het kinklare onzin. Hoe divers de reacties ook zijn, ze hebben allemaal één overeenkomst: Ik word door vrijwel iedereen voor gek verklaard.


Nu de ergste onrusten en twijfels weg zijn begint de realiteit op mij neer te dalen. Wat een hoop werk wacht er op mij! Dit hele project voor elkaar krijgen voelt als een gigantische berg die moet worden beklommen.
De gemiddelde zeezeiler die voor langere tijd de oceanen opgaat start zo’n project met minimaal vijf keer het budget dat ik heb, en neemt over het algemeen ook nog eens zeker drie keer zo lang de tijd om de boel voor te bereiden. Maar ja, die mensen zetten niet direct hun gehele leven in het teken van die reis door aan alle (ALLE!) kanten geld te bezuinigen en op hun boot te gaan wonen. En daarbij alle vrije tijd te besteden aan lezen, leren en voorbereiden. Dus met genoeg wilskracht gaat het me heus wel lukken! Maar ik moet wel zeggen dat mijn wereld op het moment echt op z’n kop staat. Sorry dus als ik niet zoveel van mij laat horen!

Het is nog niet zeker welke boot het gaat worden. Wellicht eentje via mijn werk, maar die deal wil maar niet opschieten. Als de deal mislukt gaat mijn werk mee investeren in een geheel andere boot naar mijn keuze, en heel stiekem hoop ik daarom dus ook dat het zover komt. Daarom ben ik maar alvast zelf opzoek gegaan naar mijn ideale boot. Het is heerlijk om het internet af te struinen op zoek naar mijn nieuwe huis, auto, hobby en werk ineen. Komende zaterdag ga ik de eerste paar boten bekijken, heel benieuwd! Ik heb een paar prachtige, sterke scheepjes gevonden tegen prima prijzen, die ondanks het werk dat ze allemaal nodig hebben nu al als een ‘thuis’ voelen, zelfs door een computerscherm heen.

Wie het leuk vindt is van harte welkom om mee te komen voor een testzeiltochtje zodra mijn boot er is. Want zeiltochtjes zal ik veelvuldig gaan maken de komende tijd! Ik moet immers toch eens goed leren zeilen…