Als een paard dat na een lange buitenrit de stal heeft geroken galoppeert Colombe met ons op haar rug met bijna acht knopen snelheid op een zonnig en kleurig strookje land af. Een rood/wit gestreept vuurtorentje piept boven een verzameling bontgekleurde huisjes uit. Omdat we al een heel stuk naar het oosten gevaren waren voordat we besloten Bermuda aan te doen moeten we nu aan de wind terug in westelijke richting. Ik vind het allang best. Colombe vaart zo bizar goed aan de wind dat het alleen maar een prachtige ervaring is en ondertussen kijk ik dusdanig uit naar het bezoekje aan het mysterieuze Bermuda dat ik de paar honderd extra mijlen op de koop toe neem.


Over de marifoon worden we welkom geheten door een zeer Britse meneer die zijn radiotaak nog serieuzer neemt dan zijn Britse accent. Ik herinner mij ineens dat Bermuda met één of andere constructie bij de UK hoort. Terwijl het mannetje van de radio ons op zijn radar volgt praat hij ons netjes door een smal kanaaltje de baai van St. George’s Town in.

Entrance St George Bermuda

Na het inklaren aan de kade van Ordnance Island ankeren we zo dicht mogelijk bij de wal, waarna we direct dat wat nog over is van Simon’s dinghy opblazen. We tuffen en hozen richting de kant, waar we een soort sprookjeswereld instappen. Het is net een openluchtmuseum, met schattige huisjes in prachtige pastelkleurtjes, historische bezienswaardigheden en overal waanzinnig mooie bloemen.

Bermuda gevel Hibiscushaag

Tussen dat alles door lopen toeristen op witte sportsokken en -schoenen (cruiseschip gasten), netjes geklede toeristen op mooie sandaaltjes (hotelgasten) en twee mensen op afgetrapte slippers (wij uiteraard, weer eens de enige bezoekende buitenlandse boot omdat we zoals altijd (te) laat zijn). Tussen al die bezoekers door hangen breeduit lachende en vriendelijk gedagzeggende locals met huidjes van britsbleek tot pikzwart wat Caribben-style in de rondte of pendelen heen en weer naar hun werk, regelmatig in colbert, overhemd, stropdas en... Bermuda shorts en kniekouzen!


Cruiseschip toerist  Bermuda shorts met stropdas

Bermuda bestaat uit enkele tientallen zanderige eilanden en nog veel meer mini-eilandjes die door middel van bruggen en dammen met elkaar verbonden zijn in de vorm van een vishaak. In een ruime halve cirkel daaromheen ligt een groot rif dat enige beschutting geeft tegen de enorme oceaan. Want Bermuda ligt er écht middenin, in die oceaan. Het dichtsbijzijnde stukje land ligt op zo’n 600 nautische mijl (1100km) en is Cape Hatteras in North Carolina, USA.

Hibiscus Gevels in pastel

We spenderen een heerlijke midweek op Bermuda. De eilanden zijn op hun geheel eigen manier echt prachtig. We scharrelen rond door St. George’s Town en de hoofdstad Hamilton, bewandelen een mooie kustroute en houden een speurtocht naar betaalbaar eten en wc-papier; tevergeefs. Daarnaast zoeken we antwoorden op een heleboel oceaanvragen die we tijdens het eerste deel van deze Atlantische oversteek verzameld hebben. Veel van de vragen worden beantwoord tijdens een bezoekje aan het Sea Aquarium, het Bermuda Museum en een rondleiding door het BIOS. Het Biological Institute of Ocean Sciences is een instituut dat onderzoek doet naar de oceaan en alles wat daarmee te maken heeft. 

BIOS, Bermuda


Op mijn vraag hoe het nou zit met die hele mythe / waarheid over de Bermuda Driehoek en de mysterieuze verdwijningen van schepen en vliegtuigen krijg ik echter nauwelijks antwoord. Slecht één vermelding vind ik, in een klein stukje tekst op een piepklein bordje ergens in het museum. Dat vermeldt kort en krachtig dat (hoe wordt in het midden gelaten) het bewezen is dat alle verhalen over het mysterie niet waar zijn.
Tsja, ik weet het niet hoor. Blijven ze nou zo vaag en hebben ze het er verder niet over om toeristen (met stip op 1 qua nationaal product) niet af te schrikken, of doen ze dat juist om op mysterieuze wijze nóg aantrekkelijker te zijn voor toeristen...?

Meer foto's van Bermuda: Klik hier